Açılış Sayfam Yap   Sık Kullanılanlara Ekle   

   Anasayfa          Künye          Yazar Girişi         Sitene Ekle         Arşiv
 
TORLAKONDAN - Mustafacılık - TÜRK FİLOZOF TORLAKON
   
 Mustafacılık

Mustafacılık
 Yazı Boyutu

 Tarih : 07.05.2014 - 00:48:03


Konumuzun asıl kahramanı olan Mustafa ise, Tunceli Pertek yöresinden ve Şavak Türkmenlerinden. Evrenkent dönemi arkadaşım, can dostum, duygu ortağım, gönül yoldaşım. Aynı ezgi ve Türkülerle gönül telleri titreyen iki can; biri Munzur Dağlarından, diğ

 

***Mustafacılık***

Seçilmiş veya seçkin demek olan ‘Mustafa’ ismindeki tanıdıklarım arasında hiç rastlamadım yamuk olana ve yarı yolda bırakana… Bu ismin, sahibini belli bir kalıpta tutan ağırlığı ve gizemi vardı sanki. Fakat asıl konumuz işin bu tarafında değil…

   Pollyanna denildiğinde batılı bir nine tiplemesi gelirdi gözlerimin önüne. “Mutluluk oyunu” demek olan “Pollyannacılık”ı ise “Mustafacılık”tan sonra öğrendim. Kısaca şöyle özetlenebilirdi Pollyannacılık:

Annacına bir koltuk değneği koyuyorsun ve ona muhtaç olmadığın için,

Çevrene şöyle bir göz atıyorsun ve baktığını görebildiğin için,

Derin bir nefes çekiyorsun ve havasız kalmadığın için,

Mevcut hâline şükrediyor ve mutlu oluyorsun.

Kısacası; her türlü olumsuzluk içinde bir olumlu taraf buluyorsun…

   Konumuzun asıl kahramanı olan Mustafa ise, Tunceli Pertek yöresinden ve Şavak Türkmenlerinden… Evrenkent dönemi arkadaşım, can dostum, duygu ortağım, gönül yoldaşım… Aynı ezgi ve Türkülerle gönül telleri titreyen iki can; biri Munzur Dağlarından, diğeri Batı Toroslardan…

   Anacığının demesiyle “Müzik Mühendisliği”nde okuyordu Mustafa. İlk defa duyduğu bir sözcüğün, zihnindeki en yakın benzeşiği ‘müzik’ olmuş kadıncağızın… Ayrıca bir başka özelliği daha var ki bu müzik sözcüğünün, zihinde çöreklenmemiş olması mümkün değil. Çünkü; hep takdirlik bir öğrenci olan Mustafa’nın müzik yeteneği sıfır mı sıfır! Fakat sıfır verilmesi sadece ‘kopya’ cezası karşılığı olduğu için ‘1’ veriyor öğretmenler. Bu yüzden de okul müdürü her seferinde çıkışıyor konuyu bilmeyen müzik öğretmenlerine;

“Be öğretmenim! Siz ne yaptığınızı sanıyorsunuz?! Mustafa bizim takdirlik ve de efendilik âbidesi öğrencilerimizin başını çekiyor! Müziği de varsın zayıf oluversin; gidip de müzik mühendisi filan olacak değil ya!…”

   2011 Ağustosunda kaybettiğimiz Halk Müziği Sanatçımız Muazzez Türüng’ün o efsanevi “mektebin bacaları” Türküsünü bile ‘düz yazı’ okur gibi söylerdi bizim Mustafa… Her neyse… Garip anacığı sevinçli ve bahtiyardı işte! Sekiz çocuktan biri keçi gütmeyi bırakacak, okuyup da ‘koskoca mühendis’ olacaktı! Pek fark etmezdi; ha müzik, ha fizik!…

   Okula yakın bir apartmanın kömürlüğünde kalıyordu Mustafa, ben ise uzaktaki Çingene mahallesine komşu bir toprak barakada… Durumumuz ancak bu kadarına elveriyordu…

   Her birimiz kendi hâlinde okul yolunu arşınlayıp dururken, okul dönüşü, kâbus dolu günlerin başlangıcı olan o berbat manzara çıktı karşıma; kaldığım baraka lâğım suları içinde kalmıştı. Olayın nedeni ise bir başka skandalı ortaya çıkarıyordu. Çünkü buradaki barakalar şehir kanalizasyonuna bağlanmamış ve bir foseptik kuyusuna akıtılmıştı. Hemen arkadaki ekmek fabrikası ise suyunu kendi kuyusundan alıyordu ve iki kuyu arasında da on metre ya var ya yoktu… Çingenelerle komşuluğumun en kıyak tarafı olan o fırından sıcak sıcak ekmek alıp menemene bandığım günler geride kalacaktı gayrı. İçim bir tuhaf olduğu için 1500 metre ötedeki fırının soğumuş ekmeklerine talim edecektim artık. Ya o berbat kokuya katlanış…! Evin önünü ve içini o kadar uğraşıp temizlediğim halde koku tahammül edilir gibi değildi. Koku hassasiyeti; hayatı idame(survival) ve gerillacılığın önemli artılarından olduğu için küçük yaşlardan beri geliştirmiştim… Asıl felaket ise o günün gecesinde yaşadığım kâbus ve karabasanlar oldu. İnsanüstü birilerinin tehditlerine maruz kaldım. “Bizim üstümüzde niçin yatıyorsun” veya “Bizi niçin pislik içinde bıraktın?!” der gibi, anlaşılmaz ve ürpertici seslerin, görüntülerin muhatabı oldum. Fatura bana kesilmiş gibiydi; sanki foseptiği ben patlatmıştım…

   Aman Allah’ım, o ne korkuydu öyle! O zamana kadarki hayatımın en korkunç korkusuydu. Dünyanın en korkunç yeri de, kaldığım o barakaydı… Savunmanın hemen her türlüsünü özümlemiş olan çekirdekten yetişme bir gerilla dünyanın en korkak kişisi olmuştu. Güpegündüz eve giremez ve hattâ karşıdan bile bakamaz olmuştum… Ortalık ağarınca ilk işim, ev sahibi olan dul kadını sorgulamaktı. Özellikle; evin altında herhangi bir mezar bulunup bulunmadığını ısrarla sormuştum. Öyle bir şeyin söz konusu olmadığını, burada bu zamana kadar onlarca öğrencinin kaldığını ve böyle bir olayı da ilk defa benden duyduğunu söylüyordu. Öte yandan da ‘benim tekin olmadığımı’ vurgulayıp, okumam gereken duaları tavsiye ediyordu… Durum anlaşılmıştı; tam da imtihan dönemi olan o günlerde bir süreliğine firarda olma yolu görünmüştü… Bu dönemde evlerine konuk olduğum ve olayı da anlattığım arkadaşlarım öylesine etkilenmişlerdi ki, ışıkları söndürüp de uyumaya cesaret edemez olmuşlardı…

   Ve gele gele geldim bizim garip Mustafa’nın kaldığı kömürlüğe ve “Mustafacılık” kursu görmeye… Burası oturma amaçlı olmadığı için tavanı basık, mutfağı-banyosu yok, sadece bir su musluğu var…

   Kafayı tavana çarpmamak için boynu eğik dolaşıyor Mustafa. Bu durum onun olgunluğunu daha bir artırıp tebessüm ettiriyor; tıpkı dolu başakların toprağa eğik durmaları gibi… Ben de onun gibi eğiliyorum ve bizim diyarların toprağını getiriyorum gözlerimin önüne… Çorak tarlalarda ayağıma batan çakır dikenlerini hayâl âlemimde gülümseyerek çıkarıyorum… Kızgın yaz sıcağında çamurlu göllere davarlarla birlikte dalıp susuzluğumu gideriyor, hiç hasta filan olmadığıma seviniyorum…

   Banyosunu leğen içinde yapıyor Mustafa. Gurbet elde, çocukluğuna dair özlemleri yeniden yaşıyormuş gibi oluyor; gülümseyip mutlu oluyor… Bir keresinde ben de çöreklendim onun leğene. Anacığımın güçlü elleriyle yeşil sabunu kısa saçlarımızda aceleyle köpürtmek için hoturdatması, biraz canımız yanarken gözlerimizin de yanması geldi gözlerimin önüne… Bir yandan bizleri sırayla yıykarken, öbür yandan da çamaşır, bulaşık, yemek, yakacak, su… İşi başından aşkındı kadıncağızın ve bu yüzden de oldukça serî olmalıydı… Çabuk köpürmekte inat eden ve kafa derimizi de hırpalayan o sabunları özledim. Çocukluğumuzda zırlatan, biriyle boynumuzdan tutup öbürüyle de yıykamaya çalışan o kutsal eller özlemle aranıyor ve kokusuna hasret kalınıyordu… Elimde o eski sabunlardan olmayıp “şehirli”si vardı fakat ben sanki o günlerdeymiş ve anacığımın ellerindeymişim gibi hoturdattım kafamda. Hattâ birkaç kere de vurup şişirdim kafamın bazı yerlerini… Zaman ötesine taşınıp çocukluğuma dönmüş ve mutlu olmuştum…

   Yattığı yerin yarım metre üzerinden ‘gider’ boruları geçiyordu Mustafa’nın. “Bunların altında yatarken veya yiyip içerken kendini bir tuhaf hissetmiyor musun?” diye sorduğumda aldığım yanıt:

“Sen öyle san! Bu boruların şırıltısı beni Munzur dağlarındaki şelalelerin altına götürüyor ve keçi otlatırken uyuyakaldığım gibi mışıl mışıl uyutuyor. Yemeğimi atıştırırken de kendimi ırmak kıyısında gibi hissettiriyor. Bu huzuru bu koca şehirde bana hangi ortam yaşatabilir ki…”

   Yarım metre yukarıdan tüm bina sakinlerinin atıkları yuvarlanıp giderken çıkan sesleri güzelliklere ve temizliklere yorup keyif almak, huzur bulmak… Bu duruma, ister “Mustafacılık” densin, ister “Pollyannacılık”, isterse “züğürt tesellisi”; işin sonunda başarı ve mutluluğa erişiyor olmak değil mi en önemlisi…

   Yeterince ders, morâl ve cesaret kazandığımı düşünerek döndüm Fredinin kâbuslarını yaşadığım viraneye…

   Kötü kokudan tiksinmemenin çaresini şöyle buldum:

İşgâlci düşmanı kalbinden vurabilmek için kanalizasyon hatları içersinde haftalarca yaşayıp sabırla hedefine ulaşmaya çalışan yurtseverin yerine kendimi koyacaktım. O pis ve yoğun kokuları sürekli soluyup durmak, o ortamda açlığı ve susuzluğu gideriyor olmak, kendini düşmana fark ettirmeden hedefe ulaşmak için de âzami dikkâti edip durmak… Vay vay vay! Oysa benim barınak ne kadar da konforluydu be! Üstelik, pek koku filan da yoktuJ… Artık derslerime huzur içinde çalışabilir, yemeklerimi tiksinmeden yiyebilir, uyurken lâğım fareleri burnumu kulaklarımı kemirmesinler diye patates, soğan ve ekmeklerimi etrafa saçıp onlarla paylaşabilirdim…

   Korkudan sıyrılmanın çaresini de şöyle buldum:

İnsan veya hayvanlarla kapışacak gücüm zaten var. İnsanüstü güçler ise sadece zihnime zarar verebilir, bedenime değil… Ayrıca; korkudan öyle bir güç kazanırım ki ben, KORKUMDAN DAHA KORKUNÇTURJ

   Hah şöyle… Sıra geldi güncel bir durumla “Mustafacılık” konusunu bağlamaya… Gittiğim evrenkent hastaneleri sebebini anlayamadıklarına ve herhangi bir kusur da bulamadıklarına göre, kulaklarımın üç yıla yakındır sürekli çınlıyor olmasını neye yormalıydı? E tabi ki birileri sürekli anıp duruyorlardı. Sevenler mi yoksa sövenler mi anıyordu? Elbette ki sevenler anıyordu, çünkü; “Mustafacılık”ta olumsuzluğa yer yoktu…  Karac’oğlan da demiş ki; “Severler güzeli darılma dostum; darılırsan güzel olmayayıdın.”

Kısacası; derdimin çaresi yok diye sızlanma, sevenim çok diye sevin!…JJJ

 

Soldaki: Müzik Mühendisi Mustafa

Sağdaki: Beden Mühendisi Torlakon

  Editör :  TORLAKON

5922 Kişi Tarafından Okundu.

Yazdır Yorum Ekle Tavsiye
 
1 2 3 4 5   Bu Habere Toplam 112 Puan Verildi
 Kaynak :  TÜRK FİLOZOF TORLAKON

 Kategori ¬ TORLAKONDAN

  Yorum ( 3 )   

 Hikmet KÜÇÜKAĞTAŞ

Tarih : 09.05.2014 08:27:17  

  MUSTAFACILIK

Kayıtlı İp:


Can Dostum, Kardeşim, Mustafam Harflerin bile dillenebileceğini bu sayfalarda görmek ne güzel. Yazıları okudukca, insan duygu seline kapılıyor. Geçmişimizin birbirinden çok farklı olmaması bizleri aynı ortamları paylaşmak durumuna getirdi. Ben bu ortamlarda Sizler gibi nadide çiçeklerle beraber olma zevkini yaşadım. O tadı, sevinci, mutluluğu, paylaşımı, samimiyeti, merhameti ve daha bir çok güzel hasleti bir daha hiç bulamadım. Tadı damağımda kalan bu güzellikleri yaşattığınız için binlerce kez Sizlere teşekkürlerimi sunuyor ve Sizleri tekrar hiç unutmayacağımı belirtiyorum.
 Mustafa

Tarih : 07.05.2014 15:56:37  

  MUSTAFACILIK

Kayıtlı İp:


Aziz dostum; yazdığın yazıyı okuduğumda hem duygulandım hem de o yılları metafizik alemde yeniden yaşadım. Allah senden razı olsun. Kulakların hep bizim yad etmemizle çınlansın, gönül dostlarım anıyor deyince de çınlaması dursun. Allah sağlık sıhhat ve afiyet versin. Bize de sevgi, sabır ve unutmamak düşsün. Başka da birşey gelmiyor elimizden zaten. Hani demişler ya ben seni hiç hatırlamadım. Çünkü seni HİÇ UNUTMADIM ki hatırlayayım. Bizimkisi de öyle bir şey. Mazi unutulmaz. Allah bizi unutturmasın. Selam sevgi ve dua ile Allaha emanet olunuz
 Hikmet KÜÇÜKAĞTAŞ

Tarih : 07.05.2014 08:31:36  

  MUSTAFACILIK

Kayıtlı İp:


Aziz Kardeşim TORLAKON Uzun zamandır takip ettiğim yazılarından en çok etkilendiğim bir yazı yazmışsın. Bir çok yönünü bildiğim MUATAFACIKI yazdığın için teşekkür ederken, mazimizin ne denli zorluklarla güzelleştiğini de öğrenme fırsatı vermiş bulunuyorsun. Her ikinizin kulaklarını defalarca çınlatmış olabilirim. Yazdığın gibi bu sevgimizden ve hasretimizdendir. Asla unutamadığım tertemiz bir kaç kişiden ikisini ayrıca resmettiğin için tekrar teşekkürlerimi arzediyorum.
  Sayfalar : İlk Sayfa - [1] - Son Sayfa

 Bu Kateoriye Ait Diğer Başlıklar

 
 
 

 Duyuru
  DEĞERLİ CANLAR MERHABA Torlakon ocağı, Türk Milletinin ve insanlığın bekâsı için tütmektedir. Nefesi olmak istiyorum, kâlbi vatan için atanın; sesi olmak istiyorum, toprakta kefensiz yatanın(TORLAKON)  

 
 
Bugün için Haber Eklenmedi.
Bu Hafta içinde Haber Eklenmedi.
ÇEÇELİ KARA MURAT ÇEÇELİ KARA MURAT
Minkarip-Mıngırap köyü bugünkü ismiyle Çamyuva köyünde yapılan muharebeyi kaybeden Yunan kuvvetleri panik halinde Gediz civarındaki kuvvetlerle birleşmeyi amaçlamaktadır. Ama yollarını kaybetmişlerdir. Mıngırap ve Aşağı Karacahisar köylerini ateşe ve...
 
 Takvim
 
 Ziyaretçi İstatistikleri
   
 Online : 32
 Bugün : 176
 Dün : 174
 Toplam : 686634
 Ip No : 54.92.164.184
     
 
 Vatan Size Minnettar
 

 
 Son Haberler
 
 Popüler Haberler
 
 Döviz Bilgileri

  Döviz Alış Satış
  Dolar 6.2671 6.2784
  Euro 5.5463 5.5830
 
 Hava Durumu



 
 Reklam



 

 



 
 

   © Copyright - 2008- TÜRK FİLOZOF TORLAKON - Tüm Hakları Saklıdır. 

TÜRK FİLOZOF TORLAKON

 Çilem.Net altyapısını kullanmaktadır.